Choć ukształtowała się ona pod wpływem zarówno Quine’a, jak i Putnama, pod istotnymi względami różni się od ich sformułowań. W ujęciu przytaczanym przez głosi ona, że skoro nasze najlepsze teorie naukowe nie mogą obejść się bez bytów matematycznych, to należy uznać istnienie tych bytów tak samo jak istnienie wszystkich pozostałych bytów, których teorie te wymagają.
Nominaliści, czyli filozofowie odrzucający istnienie przedmiotów abstrakcyjnych, podważali obie przesłanki tego argumentu: że należy wierzyć we wszystko, czego wymagają najlepsze teorie naukowe, oraz że teorie te wymagają bytów matematycznych. Wpływowy argument Hartry’ego Fielda głosi, że byty matematyczne są dla nauki zbędne. Argument ten wspierano próbami wykazania, że teorie naukowe i matematyczne można przeformułować tak, by usunąć wszelkie odniesienia do bytów matematycznych. Inni filozofowie, w tym , i , argumentowali, że nie musimy wierzyć we wszystkie byty, które są niezbędne dla nauki. Argumenty tych autorów zainspirowały nową, , popieraną przez i Marka Colyvana, zgodnie z którą matematyka jest niezbędna zarówno dla konkretnych wyjaśnień naukowych, jak i dla całych teorii.