thumb|Dwór Samuela Wołk-Łaniewskiego w Ługomowiczach (fotografia z 1898 roku) Samuel Stanisław Wołk-Łaniewski herbu Korczak odm. (ur. 1770 w Jasieńcu, zm. 29 lutego 1852) – polski szlachcic z powiatu oszmiańskiego, oficer armii pruskiej i armii polskiej, działacz samorządu szlacheckiego, funkcjonariusz policji Imperium Rosyjskiego, właściciel ziemski.
Życiorys Pochodził z rodziny kalwińskiej i był synem Władysława Wołk-Łaniewskiego. Uczęszczał do Gimnazjum w Słucku. W młodości uciekł z domu w wyniku konfliktu z owdowiałą matką i występował w cyrku w Królewcu, po czym jeden z krewnych pomógł mu uzyskać patent porucznika w armii Królestwa Prus (1788). W 1790 roku był kapitanem w armii I Rzeczypospolitej, w 1792 roku otrzymał stopień rotmistrza Kawalerii Narodowej i w 1794 roku odniósł ranę w bitwie pod Maciejowicami. W 1811 roku został wybrany przez szlachtę powiatu oszmiańskiego na przewodniczącego („prezydenta”) powiatowego sądu ziemskiego na trzyletnią kadencję (w późniejszych dokumentach bywa tytułowany „prezydentem” lub „prezydentem powiatu oszmiańskiego”).