W 1812 roku, w okresie kampanii wojsk napoleońskich w Rosji, znacznie powiększył swój majątek, dostarczając zboże armii rosyjskiej.
W 1831 roku, po stłumieniu powstania listopadowego, na rozkaz rosyjskiego pułkownika Kastelianowa został mianowany naczelnikiem okręgu Tymczasowego Departamentu Policji w Oszmianie i piastował to stanowisko do 1 stycznia 1844 roku. „Za udowodnioną wierność” władzom rosyjskim podczas powstania, w maju 1832 roku został nagrodzony brylantowym pierścieniem. W 1836 roku awansował na własną prośbę do rangi asesora kolegialnego (VIII stopień w rosyjskiej tabeli rang, tzw. „czynów”). W 1847 roku otrzymał Order Świętej Anny III Klasy na wniosek Wileńskiego Kolegium Ewangelicko-Reformowanego za znaczące datki pieniężne, które przekazał na rzecz Kościoła (trzy darowizny po 3000 rubli w latach 1824, 1833 i 1843).