W 2017 roku przeprowadzono kolejne badania tego zapadliska w celu wykonania datowania radiowęglowego materiałów roślinnych zawartych w osadzie. Wykazały one, że zalanie przez tsunami nastąpiło między 1425 a 1660 rokiem n.e.
Inne miejsca Tsunami-sierota z Sanriku mogło być związane z osadami znalezionymi w pobliżu miasta Sendai w prefekturze Miyagi, których nie można wyjaśnić działaniem pobliskich trzęsień ziemi. Inskrypcje na pomniku we wsi Tokura głoszą, że tsunami uderzyło w północno-wschodnie wybrzeże Japonii, a wysokość fali wynosiła od 1 do 2 metrów.
Dowody paleotsunami z dziewięciu lokalizacji w Oregonie, Waszyngtonie i Kolumbii Brytyjskiej wskazują, że tsunami wystąpiło w rejonie strefy subdukcji Kaskadii przed wydarzeniem z 1700 roku. Poprzednie znane wydarzenie w Kaskadii było tsunami o mniejszej sile, które, jak się przypuszcza, wystąpiło między 1402 a 1502 rokiem, z niepewnością wynoszącą ±20 lat. Wyklucza to strefę subdukcji Kaskadii jako źródło tsunami z 1585 roku. Datowanie tego wydarzenia zdecydowanie przemawia natomiast za Wyspami Aleuckimi jako źródłem tsunami.