Trzęsienie ziemi na Wyspach Aleuckich z 1946 roku oraz trzęsienie ziemi na Alasce z 1964 roku, o magnitudach odpowiednio 8,6 Mw i 9,2 Mw, są przykładami trzęsień ziemi w tej strefie subdukcji; oba wywołały niszczycielskie tsunami.
W tym samym badaniu z 2014 roku, prowadzonym przez Butlera, badacze zasymulowali tsunami wywołane trzęsieniem ziemi o magnitudzie 9,25 Mw we wschodniej części Wysp Aleuckich, na zachód od strefy ruptury. Obszar ruptury miał wymiary 100 na 600 km, przy średnim przemieszczeniu uskoku wynoszącym 35 metrów. Uznano, że stworzony przez nich model był wystarczający, aby zalać zapadlisko. Wzdłuż Wybrzeża Północno-Zachodniego tsunami osiągnęło maksymalną wysokość 9 metrów, a jego średnia wysokość wyniosła 3,5 metra. Orientacja strefy megathrust względem Wysp Hawajskich umożliwiła silne ukierunkowanie energii tsunami. Wyniki modelu nie wykluczyły możliwości wystąpienia tsunami pochodzącego z innych odległych źródeł. Takie zdarzenia musiałyby jednak charakteryzować się znacznie większym przemieszczeniem uskoku niż obserwowane w innych dużych zdarzeniach historycznych.
Zobacz też Trzęsienie ziemi na Wybrzeżu Północno-Zachodnim (1700)
Przypisy
Kategoria:Trzęsienia ziemi w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Tsunami Kategoria:Trzęsienia ziemi