Ostatnim dzierżawcą królewszczyzny był Tomasz Sulerzycki (po 1795 dobra królewskie zarekwirowane zostały przez zaborcę austriackiego).
W 1827 we wsi stało dziewiętnaście domów i zamieszkiwało 137 mieszkańców. W 1864 miejscowość należała do powiatu radomskiego (gmina Kuczki), a dziedzicami byli tu Władysław i Katarzyna Duninowie, jak również Petronela Dunin. Po 1867 wieś została podzielona na trzy części:
Klwatka Królewska Wieś (42 gospodarstwa na 428 morgach, przysiółek Tomaszów z pięcioma gospodarstwami na 61 morgach), Klwatka Królewska A (w 1880: 25 domów, 182 mieszkańców gospodarujących na 232 morgach, folwark na 218 morgach), Klwatka Królewska B (14 domów, 138 mieszkańców gospodarujących na 161 morgach, dwór i folwark).
W latach 1955 - 73 Klwatka Królewska była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Klwatka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Andrzeja Boboli w Małęczynie.
Zobacz też Klwatka Szlachecka
Przypisy BIP gminy, sołectwa
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Opis parafii na stronie diecezji
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gózd (gmina) Kategoria:Wsie królewskie I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie)