Pomagało mu w pracy 12 robotników, którzy nic płacili żadnych podatków, a 9 spośród nich wynajmowało jezioro „Nieradz Wielki”, za co płacili po 12 groszy rocznie. W 1565 ogólny dochód z Hamera Dalszego wyniósł 61 florenów i 11 groszy.

W XVII wieku nazwa Hamer Dalszy została przeniesiona na inną kuźnicę znajdującą się obok Wielenia, którą nazywano także „Kuszyk”. Historycy niemieccy Schulz i Netzegau nie potrafili jej jednak dokładnie zlokalizować. Według przypuszczeń znajdowała się ona jednak również w pobliżu wsi Żelichowo.

Wraz z wyczerpaniem zasobów rudy żelaza nastąpił znaczny spadek populacji. Wieś została lokowana na prawie niemieckim ok. 1600 r. Zamieszkiwało w niej 11 rozmaitych rzemieślników, m.in. kowal, piekarz, szynkarz i wielu drobnych wytwórców. Mieszkańcy dzierżawili pobliskie jezioro Grossen Ratzigsee (Radzyń Wielki), dzięki czemu urozmaicali swe pożywienie rybami. W 1632 miejscowość posiadała 12 domów, jej sołtysem w 1678 był Martin Busse (w tym czasie przybrała nazwę Bussenhammer). Urząd sołtysa pozostawał w rękach rodziny Busse aż do przełomu XVIII/XIX w.