Nawiązał do tych przeżyć w roku 1910, umieszczając na frontyspisie swojego prowansalskiego przekładu Księgi Rodzaju (La Genèsi) werset mówiący o wygnaniu Hagar i Izmaela z domu AbrahamaSully-André Peyre, Essai sur Frédéric Mistral, Editions Pierre Seghers, Avignon 1959, s. 18-19.. Wprowadzili się wtedy do „Domu pod Jaszczurką” nazwanego tak od ozdobnego zegara słonecznego na fasadzie. W tamtym też czasie poeta wymyślił dewizę, którą ozdobił między innymi swój ekslibris: Lou soulèu me fai canta (Słońce budzi moją pieśń)Revue de Provence et de Langue d'Oc: artistique, littéraire, scientifique et historique, P. Ruat, 1905, s. 58.. O sprawach prywatnych wypowiadał się rzadko i tylko w sposób konwencjonalny. W roku 1876 poślubił z rozsądku znacznie od siebie młodszą Marie Rivière (1857-1943) z Dijon i to bezdzietne małżeństwo przetrwało aż do jego śmierciSully-André Peyre, Essai sur Frédéric Mistral, Editions Pierre Seghers, Avignon 1959, s. 20..