Pierwotnie wieś należała do Radłutów. W 1498 wieś została zakupiona przez ród Niewiarowskich herbu Półkozic i pozostawała ich własnością przez blisko 100 lat. Niewiarowscy bardzo zasłużyli się dla Kasiny – m.in. Jan Niewiarowski ufundował w XVI wieku kościół, poświęcony w 1624 roku, który administrowany był przez proboszcza z parafii w SkrzydlnejP. Skoczek, „Parafie...”, s. 217. Aktualnie istniejący drewniany zabytkowy kościół oddano w 1678 roku na miejscu poprzedniegoKatalog zabytków sztuki w Polsce Tom I Zeszyt 7 s. 4, Warszawa 1951. Jego brat Przecław zdecydował się na podarowanie wsi zakonowi Dominikanów z PrądnikaP. Skoczek, „Parafie...”, s. 219. Władza zakonna zapisała się w historii Kasiny raczej negatywnie, głównie ze względu na surowość kontrreformacji. Wedle zachowanych ksiąg gromadzkich wsi, w Kasinie Wielkiej spalono na stosie dwie pochodzące spod Krakowa kobiety posądzone przez wcześniej wspomnianych Dominikanów o czaryD. Dyląg, „Beskid...”, s. 266.