W 1407 biskup poznański Wojciech Jastrzębiec zapowiedział łąki, lasy, pastwiska, drogi we wsiach Kiełczewo oraz nieistniejącej obecnie wsi Grzybowo. W latach 1424-1452 woźni sądowi zapowiadzieli we wsiach Kiełczewo i Grzybowo: w 1424 drogi, łąki, pastwiska oraz wszystkie pożytki, w 1434 drogi, łąki, pastwiska, bory, lasy i wszystkie pożytki w całym kluczu należącym do Wielichowa i Kiełczewa, a w 1452 łąki, pastwiska, ścieżki, drogi, lasy dębowe oraz wszystkie pożytki, które należały do biskupa poznańskiego oraz do sołtysa Pietrzyka z Kiełczewa.
W latach 1437–1438 kanonicy poznańscy postanowili wypłacić z dochodów wsi Kiełczewo: 5 grzywien pisarzowi ziemskiemu poznańskiemu, po 3 grzywny dwóm pisarzom starosty generalnego wielkopolskiego, 4 grzywny szpitalowi oraz 4 grzywny murarzowi za nagrobek biskupa.
W 1469 biskup poznański Andrzej Bniński dał w użytkowanie dominikaninowi z Poznania Wincentemu Wierzbięcie postulowanemu na swego sufragana wsie Kiełczewo oraz Grzybowo, a w 1473 na jego prośbę zezwalił mu sprzedać lub osadzić 4 łany w Kiełczewie, które były opuszczone i nie przynosiły korzyści. W 1478 biskup Bniński na prośbę Wincentego zezwolił mu osadzić kmieci na 4 łanach kiełczewskich. W 1488 Wincenty sufragan poznański był dożywotnim panem wsi Kiełczewo.