Historia mały|lewo|upright|Pieczęć Kierpnia (1722) Na obszarze wsi znajdują się neolityczne stanowiska archeologiczne.
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIII wieku. Nie jest znany dokładny rok jej założenia, okres powstania wsi wyznaczono w przybliżeniu na lata 1245–1274. Książę Władysław opolski w 1274 przekazał wieś zakonowi cystersów w Kazimierzu. Miejscowy kościół parafialny pod wezwaniem Narodzin Najświętszej Marii Panny wzmiankowany był po raz pierwszy w 1335. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. mały|Kierpień (Kierpien) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na polskojęzycznej mapie z 1772 Wieś Kierpień była własnością opactwa cystersów w Lubiążu, a prawo wyższe do niej należało do zamku w Głogówku. 3 lipca 1574 w Opolu opat lubiąski Jan oskarżył wszystkich mieszkańców Kierpnia o nieodrabianie pańszczyzny „od wielu lat”, przez co mieli narazić opactwo w Lubiążu na szkody obliczone na 500 złotych czerwonych. Sąd odbył się w Opolu lub Raciborzu. W 1597 dzierżawcą wsi Kierpień był Baltazar Betsch. mały|upright|Pieczęć Kierpnia (1926) Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała trzy karpie ułożone w słup, a w otoku napis: KERPPENER: GEM: SIGL: / NEYSTAETER CREYS . Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów.