Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W XIX wieku w Kierpniu funkcjonował młyn wodny.
10 lipca 1903 Kierpień i okoliczne miejscowości nawiedziła ogromna powódź. Woda wystąpiła z brzegów Osobłogi i zalała wschodnią część wsi. Mieszkańcy schowali się na strychach i dachach wraz z żywym inwentarzem, który zdołali uratować. Po przerwaniu wałów ochronnych zachodniej odnogi Osobłogi zalane zostały drogi do Kierpnia, co uniemożliwiło wezwanie pomocy. Uszkodzeniu uległo wiele domów oraz mosty przez Osobłogę. mały|Pomnik poległych w I i II wojnie światowej Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 636 mieszkańców Kierpnia 15 posługiwało się językiem niemieckim, a 620 językiem polskim. Po zakończeniu I wojny światowej w Kierpniu narastał konflikt pomiędzy Niemcami i Polakami. W kronice szkoły i gminy z 1920 relacjonowano: „Polscy agitatorzy ciągle odwiedzają Kierpień, jedno polskie zebranie goni drugie. Napięcie między Niemcami i Polakami wzrasta jako skutek polskiego terroru. Kierpień jest znany jako «ostoja przekonanych Polaków» szeroko poza granicami powiatu prudnickiego.” Centralną osobowością po stronie polskiej był w Kierpniu Władysław Nohl.