Kiączyn (pol. hist. ‘’Kiączyno’’) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Kaźmierz.

Nazwa Wieś ma średniowieczną metrykę. Kiedyś miejscowość miała inną nazwę i nazywała się „Kiączyno”. Notowana była w ten sposób co najmniej od połowy XIV wieku. Pierwszy zachowany zapis pierwotnej nazwy wsi pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1352 kiedy odnotowano ją pod staropolską nazwą „Kyianczyno”, 1364 błędnie „Kyrantino”, 1382 „Kyancino”, 1401 „Kyanczino”, 1404 „Kyyanczino”, 1406 „Kyyancino”, 1437 „Kiyanczino”, 1499 błędnie „Lanczino”, 1500 błędnie „Lawczyno”, 1507 „Kianczino”, 1580 „Kijanczino”, 1596 „Kiączyno”.

Historia Miejscowość pierwotnie była związana z Wielkopolską. Początkowo była własnością szlachecką własnością lokalnej wielkopolskiej szlachty z rodu Skórów herbu Awdaniec, a później także do Jaktorowskich. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1469 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 14510 leżała w parafii Kaźmierz .