Przedział ten był na stałe zamknięty na klucz, przez co cały pojazd podzielony był na dwie części dostępne dla podróżnych.

Podwozie Każdy z wagonów był oparty na dwóch dwuosiowych wózkach z belką bujakową. Rama każdego wózka była ramą zewnętrzną spawaną z blach tłoczonych i stalowych kształtowników. Zestawy kołowe natomiast miały łożyska toczne prowadzone w widłach podłużnic ramy wózka. Usprężynowanie wagonu wykonano jako trzystopniowe i składały się na nie sprężyny piórowe nad łożyskami zestawów kołowych, sprężyny śrubowe przy wieszakach zestawów kołowych oraz sprężyny piórowe pod belką skrętową wózka.

Rozstaw osi każdego wózka wynosiła 2700 mm. Koła napędne miały średnicę 1000 mm, a toczne 940 mm.

Układ napędowy i hamulcowy Na dachu wagonu silnikowego znajdował się odgromnik oraz dwa pantografy typu AKP-1 wraz z ich odłącznikami. Pantografy fabrycznie montowane były na platformach podobnych jak w pojazdach serii EW51 i EW52.

Każdy pojazd wyposażony był w 4 szeregowe silniki trakcyjne typu PK601 o łącznej mocy ciągłej 432 kW i godzinowej 597 kW. Były one zawieszone do wózka za nos i napędzały zestawy kołowe przez jednostronne przekładnie zębate o zębach prostych i przełożeniu 21:74.