Opory rozruchowe zlokalizowane były w skrzyniach pod ostoją wagonu silnikowego.
Jednostki wyposażono w samoczynny hamulec pneumatyczny i elektropneumatyczny Westinghouse’a. W wagonach rozrządczych ponadto zamontowane były urządzenia do regulacji siły hamowania w zależności od obciążenia wagonu pasażerami.
Eksploatacja thumb|Pudło jednego z wagonów w okolicach stacji Warszawa Praga w 2002 Państwo Przewoźnik Liczba sztuk Oznaczenie Lata eksploatacji PKP 20 E53-01 ÷ 20 (do 1959)EW53-01 ÷ 20 (od 1959) 1954–1985 Wszystkie jednostki typu 1B/2B skierowano do lokomotywowni Warszawa Grochów i obsługi ruchu podmiejskiego w węźle warszawskim. Początkowo wagony rozrządcze oznaczano numerami od 93050 wzwyż, a silnikowe od 92050 wzwyż. Równocześnie całe zespoły oznaczano serią E53, a od 1 lipca 1959 jednostki oznaczano wyłącznie serią EW53 i numerami od 01 do 20.
Po kilku latach eksploatacji zaczęły pękać ramy wózków. W późniejszym okresie w części serii fabryczne mocowania pantografów zastąpiono prostszą konstrukcją stosowaną w pojazdach serii EW55 i EN57. Składały się na nią cztery wsporniki w kształcie odwróconej litery V przyspawane do dachu.