XX wieku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Po drugiej wojnie światowej w miejscowości zorganizowano szkołę rolniczą i podstawową której dyrektorem był Alojzy Wojtowicz.
Kolejni właściciele miejscowości : Waltherius de Herzoginwalde (1321), Hantsche von Glaubitz (1417–1452), Hans Liedlau, Albrecht von Schlichting (1512), Ernest von Dyherrn i Nickel von Stosch (1535), Georg Gotthard von Dyherrn (1597), Carl von Schell, Juliusa Wilke (1937).
Inne Układ przestrzenny wsi zachował się w swojej historycznej postaci, nie doświadczając mocnych zaburzeń. We wsi rośnie 5 drzew uznanych za Pomniki Przyrody. Przez miejscowość płynie potok Mirotka.
W miejscowości znajduje się placówka Ochotniczej Straży Pożarnej i świetlica socjoterapeutyczna. W miejscowości funkcjonuje także Koło Gospodyń Wiejskich.
Demografia Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach: +RokIlość mieszkańców1791667https://zabytek.pl/pl/obiekty/uklad-ruralistyczny-wsi-788147/dokumenty/PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_08_EN.242873/21830671184077818448051905611191265219986282002627200963520116422021603 Od roku 1998 do 2021 liczba osób żyjących w Mirocinie Górnym zmniejszyła się o 4%.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół parafialny pod wezwaniem św.