W dokumence sądowym z 1409 znajduje się zapis, że Koszanowo oraz Morownica miały zapłacić kary dziedzicom Kotusza za nie stawienie się na zebranie opola przemęckiego. W 1417 Morownica oraz inne wsie opola przemęckiego miały zapłacić karę po jednej grzywnie sądowi oraz jedną grzywnę Przybysławowi Gryżyńskiemu.
W 1420 odbył się przed sądem ziemskim proces o granice między Morownicą oraz Sikorzynem pomiędzy Nikielem Ramszem Koszanowskim oraz Nikielem Sikorzyńskim. Koszanowski zaprzysiągł, że wskazał prawdziwą granicę. W 1444 usypano 44 kopce graniczne pomiędzy Morownicą, a Bronikowem. W latach 1464–1495 jako właściciel we wsi odnotowany został Dobrogost Karśnicki. W 1464 toczył on proces z Janem Bronikowskim o granice Morownicy. W 1471 zapisał swojej żonie Annie po 300 grzywien szer. groszy posagu oraz wiana na Karśnicach z folwarkiem oraz na połowie Morownicy wraz z folwarkiem. W 1495 Dobrogost Karśnicki dziedzic Morownicy zapisał Piotrowi plebanowi w Charbielinie oraz altaryście kościoła w Grodzisku Wielkopolskim oraz jego następcom na altarii 5 grzywien czynszu rocznego na Morownicy.