W końcu XV wieku odnotowano we wsi incydent z czarownicą. W 1497 przed sąd oficjała pozwana została Jadwiga czarownica z Morownicy w celu odpowiedzi na zarzuty instygatora, jednak ostatecznie nie stanęła ona przed sądem. W 1509 imiennie odnotowani zostali kmiecie mieszkający we wsi: Marcin Sołecki, Mateusz Tuchowski oraz wdowa zwana Kabatka, każde z nich gospodarujące na jednym łanie.
W latach 1503–1510 jako właściciela odnotowano Jana Karśnickiego. W 1503 sprzedał on z zastrzeżeniem prawa wykupu wikariuszom katedry poznańskiej 3 grzywny czynszu rocznego na wsiach Karśnice, Morownica i Księginki za 36 grzywien szer. półgroszy. W 1509 Jan Karśnicki sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu Janowi Niemierzyckiemu sołectwo i 3 łany osiadłe w Morownicy za 100 grzywien. W 1548 bracia Piotr i Jan Karśniccy dokonali podziału między siebie Karśnic, Morownicy i Księginek. W 1553 Piotr Karśnicki zapisał swojej żonie Zofii Poświętnej po 550 grzywien posagu oraz wiana na swoich połówkach wsi Karśnice, Morownica oraz Księginki. W 1558 Jan Karśnicki sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu Bartłomiejowi z Pniew altaryście w Strzelcach, za zgodą swojej żony Anny, 11,5 grzywny czynszu rocznego na całej wsi Morownicy, na połówkach wsi Karśnice i Księginki za 142 grzywien.