Dariusz wysłał do niepodległych państw greckich posłów z żądaniem daru ziemi i wody, mającego być symbolicznym uznaniem zwierzchności perskiej. Część Greków przystała na to żądanie, ale odrzucili je Ateńczycy i Spartanie. W tym czasie Dariusz rozpoczął przygotowania do kolejnej wyprawy, wydając rozkaz budowy okrętów wojennych i statków do transportu koni.
Perska wyprawa na Grecję w roku 490 p.n.e. Punktem zbornym perskiej armii i floty była Cylicja w południowej części Azji Mniejszej. Jako dowódców wyprawy Dariusz wyznaczył Datysa (Datisa), prawdopodobnie Persa z pochodzenia, sprawującego funkcję satrapy Medii, oraz swojego bratanka – Artafernesa Młodszego (syna Artafernesa Starszego, satrapy Lidii). Najprawdopodobniej Datys był naczelnym wodzem ekspedycji, Artafernes zaś dowodził konnicą. Ponadto siłom inwazyjnym towarzyszył Hippiasz, którego Persowie chcieli przywrócić do władzy nad Atenami. Herodot podaje, że Persowie mieli zgromadzić 600 trier, nie podając wszakże liczebności ich armii lądowej, ograniczając się do stwierdzenia o zebraniu przez nich „licznej piechoty”, a także konnicy.