W 1520 r. uczniowie z Niemila (Niehmen), jak też z Kalinowej (Kallen) i Częstocic (Günthersdorf) znajdowali się pod opieką nauczyciela z Oławy, który był zatrudniony w szkole parafialnej we wsi. W okresie reformacji w XVI w. wieś miała ewangelickiego pastora, który został wygnany ze wsi około 1598 r.. W latach 1579-1594 kościół we wsi był wyznania ewangelickiego W 1607 r. we wsi powstał nowy kościół katolicki. Do 1642 r. kościół św. Katarzyny w Niemilu był kościołem parafialnym, do którego uczęszczali wierni z Niemila, Oleśnicy Małej, Częstocic i Kalinowej. Wikariusz z parafii w Niemilu odprawiał msze również w kaplicy klasztornej w Oleśnicy Małej. W okresie wojny trzydziestoletniej w pierwszej połowie XVII w. Niemil padł ofiarą rabunku. W 1642 r. okolice Niemila zostały splądrowane przez oddziały szwedzkie pod wodzą generała Torstensohna, które złupiły też kościół i spaliły szkołę, działającą od 1520 r. w Niemilu. Po 1642 r. kościół w Niemilu obsługiwał tylko wiernych z Niemila, a na utrzymanie kościoła we wsi i jego księdza joannici wydzielili dwa łany pola. Po wojnie trzydziestoletniej odbudowano szkołę we wsi, która była następnie wspomniana w 1678 r..