Charakteryzuje się opisem bezkrytycznym z zauważalnym patriotyzmem frankońskim, w którym historia miesza się z hagiografią.

Drugim ważnym dziełem było hagiograficzne „Miraculorum libri VIII” (8 ksiąg cudów) opisujące cuda Jezusa, apostołów i męczenników galijskich, Juliana z Brioude, Marcina z Tours i 20 życiorysów galijskich świętych. Ostatnim orygnalnym dziełem Grzegorza było „De cursu stellarum” (O obliczaniu biegu gwiazd), w którym podał sposoby poznania godziny po ruchu gwiazd, potrzebne do odmawiania liturgii godzin. Ponadto redagował i parafrazował cudze dzieła, jak choćby „Liber de miraculis B. Andreae Apostoli”, „De miraculis S. Thomae Apostoli, Passio S. Thomae Apostoli”, „Historiae Apostolicae libri X” czy „Passio VII dormientium apud Ephysum”.

Nie posługiwał się zwulgaryzowaną łaciną, jak mu się powszechnie przypisuje, lecz jedynie łaciną odbiegającą od norm klasycznych, pełną błędów.

Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 17 listopada obok św. Grzegorza Cudotwórcy. Cerkiew prawosławna wspomina świętego 17/30 listopada, tj.