29 marca Rada Komuny podzieliła się na dziesięć komisji – wykonawczą, wojskową, zaopatrzeniową, finansów, sprawiedliwości, bezpieczeństwa, pracy, handlu i przemysłu, nauczania oraz prac publicznych. 21 kwietnia stworzyła dodatkowo instytucję tzw. delegatów, którzy mieli nadzorować prace w szczególnie istotnych obszarach: delegat ds. wojny – Gustave Cluseret (do 1 maja, zastąpiony kolejno przez Louisa Rossela i następnie Charlesa Delescluze’a) delegat ds. zaopatrzenia – Auguste Viard delegat ds. edukacji – Édouard Vaillant delegat ds. bezpieczeństwa powszechnego – Raoul Rigault, następnie Frédéric Cournet i Théophile Ferré delegat ds. pracy – Léo Fränkel delegat ds. robót publicznych – Jules Andrieu
Wszystkie ustawy Komuny zostały odwołane po stłumieniu ruchu. Do niektórych jednak (głównie dotyczących stosunków państwo-Kościół oraz edukacji) wkrótce powrócono i znalazły one swoją kontynuację w dorobku legislacyjnym III Republiki.