Bitwa koło przylądka Palos (w prasie z epoki też bitwa morska pod Kartageną) – największa bitwa morska hiszpańskiej wojny domowej, stoczona w nocy z 5 na 6 marca 1938 roku (znana też jako II bitwa koło przylądka Palos, w odróżnieniu od pierwszego nierozstrzygniętego starcia w tym rejonie 25 kwietnia 1937 roku).
Podłoże Na początku wojny domowej w Hiszpanii, okręty hiszpańskiej marynarki wojennej dostały się mniej więcej po równo w ręce wiernych rządowi oddziałów republikańskich i zbuntowanych oddziałów generała Francisco Franco. W rękach rządowych pozostała większość niszczycieli, lecz nacjonaliści mieli przewagę w okrętach ciężkich, zajmując w bazie El Ferrol 22 lipca 1936 obydwa, nieukończone jeszcze nowoczesne hiszpańskie krążowniki ciężkie „Canarias” i „Baleares”, uzbrojone w 8 dział kalibru 203 mm każdy. Ich budowę ukończono we wrześniu i grudniu 1936, ponadto frankiści mieli jeden stosunkowo nowy („Almirante Cervera”) i jeden stary i początkowo niesprawny krążownik lekki („Navarra”), natomiast republikanie – trzy krążowniki lekkie, z tego jeden stary. Od początku wojny doszło do kilku starć pomiędzy okrętami, jednakże bez strat po żadnej ze stron.