Wincentego a Paulo, popularnie zwanych siostrami miłosierdzia lub szarytkami. W 1909 roku siostra Matylda Szulc zachęcona została przez księdza Ignacego Kłopotowskiego do otwarcia przytułku dla warszawskich bezdomnych dzieci pod opieką Biura Informacyjnego o Nędzy Wyjątkowej, ale wychowywanych na wsi w miejscowości Radziwiłłów. Dnia 18 września 1909 nastąpiła instalacja w przytułku kilku pierwszych dziewczynek z siostrą Felicją Kunowską pierwszą gospodynią przytułku. Po dwóch latach starań zakład się rozwinął i pomyślano o rozszerzeniu tego dzieła. Siostra Matylda Szulc w 1911 roku nabyła posiadłość w Oryszewie, gdzie mieściła się dawna cukrownia. Zakład ten był kilkanaście lat wcześniej zwinięty. Na posiadłość składało się piętnaście mórg doskonałej ziemi; obszerny dom piętrowy w parku i z ogrodem owocowym - siedziba dla dzieci;