drugi dom obok w małym ogródku złożony z 16 pokoi przeznacza Biuro Informacyjne o Nędzy Wyjątkowej w przyszłości na przytułek dla starców. Hrabina Maria Sobańska herbu Junosza z Guzowa jako opiekunka zakładu dnia 28 października 1911 roku otrzymała od warszawskiego gubernatora pozwolenie na mieszkanie dwom siostrom miłosierdzia w Oryszewie. Dzięki siostrze Matyldzie Szulc i jej przedsiębiorczości w 1911 roku powstał Dom Opieki pod wezwaniem św. Kazimierza w Oryszewie. Bardzo często z tego względu był nazywany: „Kolonia Matyldów”. Poza tym należy tu wspomnieć, że siostra Matylda Szulc była faktyczną właścicielką Oryszewa - tytuł własności był wystawiony właśnie na nią. Zrobiono to w imieniu, za zgodą i zaleceniem Biura Informacyjnego o Nędzy Wyjątkowej, a także za zgodą władz zakonu szarytek. W Oryszewie w domu dyrektorskim z ogrodem powstał przytułek dla dziewcząt sierot, utrzymywany przez siostry miłosierdzia. 40 sierot znalazło tam kompletne utrzymanie, naukę, wychowanie i opiekę rodzicielską, aż do otrzymania odpowiedniego samodzielnego zajęcia. Stan ilościowy sióstr w zakładzie zawsze wynosił dwie siostry.