Barnim III Wielki (ur. przed 1300, bądź w okr. 1303–1304, zm. 24 sierpnia 1368E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 399–404.) – książę szczeciński z dynastii Gryfitów panujący w latach 1344–1368 (współregent od 1320, bądź 1319E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 399.); syn Ottona I, księcia szczecińskiego i Elżbiety.
Młodość księcia Swoje lata młodości książę spędził na dworze cesarskim w Pradze. Tamże studiował i zapoznawał się z arkanami władzy, z których wyniósł wiedzę, rozsądek i umiejętność kompromisuK. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 87.Z. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 66..
W źródłach pojawił się 28 lipca 1316, kiedy wzmiankowano go z okazji pierwszych zaręczyn. W rok później, 20 stycznia i 3 marca udzielał konsensu, a w 1320 (16 sierpnia) pojawił się po raz pierwszy w dokumencie wespół z ojcem (według E. Rymara dopuszczony został wówczas do władzy, choć badacz nie wyklucza roku 1319).