Antoni Macierewicz został następnie usunięty z ZChN i wraz z dwoma innymi posłami utworzył koło poselskie oraz partię Akcja Polska.
Po trzydziestodniowych rządach Waldemara Pawlaka partia weszła do „koalicji siedmiu”, współtworząc rząd Hanny Suchockiej, w którym objęła sześć resortów. Reprezentowali ją tam m.in. Henryk Goryszewski (wicepremier ds. gospodarczych), Zbigniew Dyka, a następnie Jan Piątkowski jako minister sprawiedliwości, Zbigniew Jaworski (minister transportu) oraz Zdobysław Flisowski (minister edukacji). ZChN niejednokrotnie wyłamywało się z niektórych ustaleń rządowych, np. w znacznej części głosując przeciwko Programowi Powszechnej Prywatyzacji czy Układom Stowarzyszeniowym z EWG, co powodowało spekulacje o rozpadzie koalicji i przyspieszonych wyborach. 28 maja 1993 partia głosowała przeciwko odwołaniu współtworzonego przez nią rządu Hanny Suchockiej. Do upadku gabinetu przyczyniło się niestawiennictwo dwóch posłów – celowe ze strony Bogumiły Boby i przypadkowe ze strony Zbigniewa Dyki.