Lata 1993–1997 W wyborach parlamentarnych w 1993 ZChN startowało wraz z koalicjantami z rządu Hanny Suchockiej: Stronnictwem Ludowo-Chrześcijańskim, Partią Chrześcijańskich Demokratów, Partią Konserwatywną i Federacją Polskiej Przedsiębiorczości pod nazwą Katolicki Komitet Wyborczy „Ojczyzna”. W tworzeniu tego chrześcijańsko-konserwatywnego bloku brał wówczas udział arcybiskup Tadeusz Gocłowski. „Ojczyzna”, osiągając 6,37% głosów poparcia, nie przekroczyła ośmioprocentowego progu wyborczego dla koalicji i nie znalazła się w Sejmie.

Na cztery lata ZChN pozostało w opozycji pozaparlamentarnej, tworząc na czas wyborów samorządowych 1994 koalicję Przymierze dla Polski (ZChN–PC–RdR–KK–PSL-PL). Część polityków ZChN blisko współpracowała z Lechem Wałęsą – Henryk Goryszewski objął stanowisko szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego przy Prezydencie RP (1994–1995), a Marek Jurek w 1995 przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W 1994 z kierowania ZChN zrezygnował Wiesław Chrzanowski i nowym prezesem stronnictwa został Ryszard Czarnecki.