Antoni Brykczyński (ps. „Gwiażdzic”) (ur. 23 maja 1843 w Ossie niedaleko Opoczna, zm. 7 stycznia 1913 w Goworowie) – duchowny, historyk sztuki, bibliograf, długoletni proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Goworowie.
Życiorys Był synem Stanisława Brykczyńskiego i Wandy z hrabiów Zamoyskich. Jego dziadek był szambelanem Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz posłem na Sejm Królestwa Polskiego w 1818.
Kształcił się w domu pod okiem zatrudnionych nauczycieli, następnie w szkole powiatowej Białej Podlaskiej (1853–1855) i w gimnazjum realnym w Warszawie, które ukończył w 1860. Od 1861 uczył się w seminarium kieleckim. W 1863 brał wraz z braćmi Stefanem i Stanisławem udział w powstaniu styczniowym. Brał udział w walkach w Lubelskiem i Sandomierskiem w partii Kajetana Cieszkowskiego „Ćwieka”. Był kapelanem więziennym. Następnie kontynuował naukę w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął 12 sierpnia 1866 z rąk bp. Wincentego Teofila Popiela. Następnie uczył się w Akademii Duchownej w Warszawie, gdy ta została zamknięta (1867), przeniósł się na krótko, do 1868, do Akademii Duchownej w Petersburgu. Naukę zakończył z powodu problemów zdrowotnych.