Ratno Dolne (niem. Niederrathen) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków, pomiędzy Radkowem a Wambierzycami.
Ratno Dolne to duża wieś łańcuchowa ciągnąca się wzdłuż Posny, pomiędzy Górami Stołowymi na południu a Wzgórzami Ścinawskimi, na wysokości około 350–360 m n.p.m.
+Integralne części wsi Ratno Dolne SIMC Nazwa Rodzaj 0854972 Nowy Świat osada0854989 Ratno-Wambierzyce osada
Historia Nazwa miejscowości i zamku wymieniona jest po raz pierwszy w dokumencie z 1347 roku jako Ratin. Prawdopodobnie jeszcze w XI wieku w okresie walk pomiędzy Piastami a Przemyślidami o ziemię kłodzką istniała tu strażnica. W połowie XIV wieku dobra w Ratnie Dolnym należały do rodziny von Muschin. W 1645 wieś zdobyli i splądrowali Szwedzi. W 1840 roku w miejscowości były 122 domy, 3 folwarki, młyn wodny i gorzelnia. W roku 1903 do Ratna Dolnego doprowadzono linię kolejową, ze stacją Ratno Dolne, miejscowość stała się popularnym punktem wyjścia pielgrzymek do Wambierzyc.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Ratno Dolne.