W 1581 pobrano podatki od 2 łanów, połowy łana opuszczonego, 5 zagrodników, dwóch ratajów, najemnych robotników zajmujących się orką dwoma pługami, owczarza wypasającego 30 owiec, a także od dwóch młynów wodnych: walnika o jednym kole oraz korzecznika o jednym kole. thumb|250px|Budynek poczekalni na przystanku kolei wąskotorowej w Robaczynie (Śmigielska Kolej Dojazdowa) Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Robaczyn należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Robaczyn należał do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowił część majątku Bojanowo stare, który należał wówczas do księżnej z rodu Hohenzollern. Według spisu urzędowego z 1837 roku Robaczyn liczył 178 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 26 dymów (domostw).
We wsi znajduje się zabytkowy cmentarz ewangelicki z 1789 założony przez Carla Aleksandra Bojanowskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przypisy
Bibliografia
Wielkopolska - arkusz Poznań SW - mapa turystyczna 1:75.000, wyd. TopMapa, Poznań, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie Opola przemęckiego Kategoria:Robaczyn