Biblia Alkuina powstała w latach 797–800 w Tours. Tekst tej edycji był rewizją Wulgaty, jedną z najważniejszych w średniowieczu i w historii tego przekładu. Rewizja została poprzedzona badaniami językowymi i tekstologicznymi. Przed przystąpieniem do pracy Alkuin dokonał reformy nauczania języka łacińskiego, gramatyki i ortografii w państwie Franków, gdzie łacina była zanieczyszczona, opierając się na czystej łacinie swojego ojczystego kraju. Zanieczyszczenie łaciny było przyczyną wielu błędów we frankijskich rękopisach Biblii, jak znane Alkuinowi Biblia Maudramnusa z Korbei i Oktateuch z Tours. Sprowadził z Yorku wiele manuskryptów Biblii, które uznawał za lepsze i dzięki którym prowadził badania nad tekstem, doprowadzając go do jedności i poprawności i wprowadzając wiele poprawek stylistycznych i gramatycznych. Korekty tej nie doprowadził jednak do końca, nieznane są też dokładnie zasady, jakimi się przy niej kierował.
Pierwszy rękopis swojej Biblii Alkuin ofiarował Karolowi Wielkiemu w roku 800, z okazji jego koronacji cesarskiej. Edycja Alkuina za czasów Karola Wielkiego nie stała się tekstem oficjalnym, mimo szerokiego uznania, jaki sobie zdobyła.