Po okresie rocznego nowicjatu, w połowie 1114 roku, złożył profesję wieczystą, a w ciągu kolejnego roku przyjął święcenia kapłańskie. W połowie 1115 roku Stefanowi Hardingowi udało się uzyskać nowe miejsce na klasztor znajdujące się w Laferté-sur-Aube. Opatem nowego klasztoru miał zostać Bernard, a wraz z nim mieli się osiedlić jego czterej bracia, dwaj kuzyni i wuj. Miejsce to nazwano potem „Jasna Dolina” () – Clairvuax.
Aby zostać zatwierdzonym na funkcji opata, musiał udać się na spotkanie z biskupem w Langres. Ponieważ go nie zastał, wyruszył do Châlons-sur-Marne, gdzie poznał biskupa Wilhelma z Champeaux. Do końca życia Wilhelma, Bernard mógł liczyć na jego wsparcie i protekcję. Opactwo w Clairvaux znajdowało się w opłakanym stanie i wymagało budowy kościoła. Zbiory były bardzo ubogie, więc zima wymusiła na mnichach dodatkowy post. Spowodowało to pogorszenie się stanu zdrowia Bernarda, który nie był w stanie wziąć udziału w zgromadzeniu opatów jesienią 1116 roku. Jego miejsce zajął Wilhelm z Champeaux, który następnie wrócił do Clairvaux i nakazał Bernardowi zamieszkać przez pewien czas poza klasztorem i poprawić stan swojego zdrowia, nawet kosztem niestosowania się do reguły benedyktyńskiej. Z czasem usiłował zmuszać innych mnichów do ascezy, co jednak spotkało się z napomnieniem ze strony biskupa.