Kimury Susumu.

Mimo że nie była okrętem flagowym w tej operacji, trzon japońskiego zespołu stanowiła „Kirishima” – przedstawiciel jedynego typu okrętów, które rozpoczęły służbę jako krążowniki liniowe, po czym zostały przebudowane na szybkie pancernikiStanley Sandler: Battleships, s. 121.. Po przebudowie w połowie lat 30. i dodaniu 4000 ton pancerza, „Kirishima” była szybsza niż większość współczesnych jej brytyjskich krążowników liniowych, dysponowała jednak ośmioma działami 356 mm i opancerzeniem niemal dorównującym klasycznym pancernikomJohnston, I., McAuley, R.: The Battleships, s. 118..

thumb|Zespół adm. Nobutake Kondō w drodze do Ironbottom Sound kilka godzin przed bitwą. Zdjęcie wykonane z rufy ciężkiego krążownika „Atago”. Za nim krążownik „Takao”, w głębi zaś pancernik „Kirishima”. Po zwycięstwie w nocy z 12 na 13 listopada, admirał Kondō nie spodziewał się znaczącej opozycji nawodnej w Ironbottom Sound, na pewno zaś nie spodziewał się konieczności walki z dwoma pancernikami. Toteż na czele okrętów japońskiej 2. Floty podążały jedynie cztery lekkie jednostki Zespołu Torującego z krążownikiem „Sendai”, których zadaniem było rozbicie wszelkich niewielkich amerykańskich sił, które mogłyby stanąć na drodze głównego zespołu adm. Kondō.