Do 1400 r. n.e. Teren współczesnego Sobociska był zamieszkiwany już w starożytności przez ludność kultury łużyckiej i kultury halsztackiej w okresie halsztackim (wczesnej epoce żelaza). W III-II wieku p.n.e. obszar był zamieszkiwany przez Celtów, a w II-III wieku n.e. przez ludność kultury przeworskiej będącej pod wpływami rzymskimi.
We wczesnym średniowieczu Sobocisko było osadą targową, znajdującą się na szlaku handlowym z Ołomuńca w Morawach do Wrocławia przez Nysę, Grodków i Wiązów. Z 1037 r. pochodzi odnaleziony na terenie wsi skarb, składający się z 53 monet polskich, 62 czeskich, 142 niemieckich i 7 innych. Targi odbywały się prawdopodobnie w sobotę, na co wskazuje etymologia nazwy wsi.
Wieś o układzie owalnicy o prostokątnym nawsiu, wzmiankowana w 1145 roku, gdy stanowiła własność opactwa św. Wincentego na Ołbinie na terenie dzisiejszego Wrocławia. Opactwo weszło w posiadanie Sobociska w zamian za połowę Trzebnicy. W 1149 r. wieś jest wymieniana w dokumencie wystawionym przez księcia Bolesława IV Kędzierzawego, wymieniającej uposażenie opactwa św. Wincentego. Posiadanie Sobociska przez opactwo św. Wincentego zostało potwierdzone przez dokument wystawiony w Lateranie 8 kwietnia 1193 r. przez papieża Celestyna III.