Istniała czytelnia „Proswity”, której kierownikiem był Andrij Kuszczak. Działały przy niej towarzystwa sportowe „Sokił” i „Łuh”, a także chór i teatr amatorski. Dyrygentem chóru był Teodor Skalij. Opieką nad teatrem sprawował Andrij Kuszczak. Ukraińcy posiadali także sklep spółdzielczy „Dobrobut”. Po jego powstaniu większość sklepików żydowskich zbankrutowała, gdyż Ukraińcy kupowali towary tylko w swoim sklepie. Niewielką olejarnię prowadził Żyd Jankiel. Kowalem był Franciszek Sokołowski. W 1934 r. liczba mieszkańców wzrosła do 1494 osób (20 Polaków, 1430 Ukraińców, 44 Żydów). Część wsi nazywana była Miasteczkiem. Do 1937 r. Lubliniec Stary był gminą samoistną. Stanowisko wójta pełnił Mychaiło Paszko. W 1937 r. nastąpiła reorganizacja i miejscowość weszła w skład gminy zbiorowej Cieszanów -Wieś. W tym samym roku powstały w Lublińcu Starym struktury nielegalnej Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN).