thumb|upright|Wizerunek z nagrobka i pieczęć piesza Henryka IV Probusa, miedzioryt Bartłomieja Strachowskiego, 1733 thumb|upright|Nagrobek Henryka IV Prawego. Rekonstrukcja polichromii thumb|Dzielnica Henryka IV w latach 1270–1274 (kolor fioletowy) thumb|Księstwo wrocławskie pod rządami Henryka IV Prawego w latach 1274–1277 (fioletowy) thumb|Księstwo wrocławskie pod rządami Henryka IV w latach 1277–1282 (fioletowy) Henryk IV Prawy lub z łaciny Probus ( lub , ) (ur. 1257 lub 1258, zm. 23 czerwca 1290) – książę wrocławski w latach 1270–1290, książę krakowski w latach 1288–1290, książę ścinawski w latach 1289–1290, minnesinger.
Genealogia, opieka stryja Władysława i króla czeskiego Przemysła Ottokara II Henryk IV był jedynym synem księcia wrocławskiego Henryka III Białego i Judyty mazowieckiej. Wcześnie osierocony przez ojca (w 1266 r.) Henryk znalazł się pod opieką stryja, arcybiskupa Salzburga Władysława. Nie mogąc się stale opiekować małoletnim bratankiem, Władysław, będący w ciągłych rozjazdach pomiędzy Salzburgiem a Wrocławiem, wysłał w 1267 r. Henryka do Pragi na dwór czeskiego króla Przemysła Ottokara II, który od śmierci arcybiskupa (1270), przejął formalnie regencję w księstwie.