Okazało się, że największą daninę, czyli swoje życie za wolność ojczyzny oddali podczas okupacji następujący mieszkańcy Sochy: Bielas Ignacy, Bielas Kazimierz, Chojnacki Józef, Chojnacki Bronisław, Mielczarek Józef, Urbaniak Ignacy, Rawski Stanisław, Wojdziak Mieczysław, Wojdziak Stanisław, Woźniak Stefan oraz Urbaniak Franciszek. Po wyzwoleniu społeczność wiejska mimo wielu gróźb i szykan nie dała się skolektywizować i zamienić w kołchoz. Socha z honorem broniła swej godności i przywiązania do rodzinnej własności.
Organizacje W życiu wsi wielką rolę odegrały organizacje: Ochotnicza Straż Pożarna, Kółko Rolnicze oraz Ludowy Zespół Sportowy, a przede wszystkim wiejska oświata.
Pierwsza szkoła w Sosze powstała w 1903 roku w obejściu Wojciecha Woźniaka, a pierwszymi nauczycielami byli dojeżdżający z Warty p. Kaszyński, p. Krulak i p. Rychalska. Nauka odbywała się wtedy dwa razy w tygodniu. Szkoła przetrwała do I wojny światowej. W wyniku komasacji gruntów Socha przeznaczyła trzy morgi na budowę nowej szkoły, mieszkanie i działkę rolną dla nauczyciela. Pieniądze i materiały budowlane pozyskano w wyniku rezygnacji z odszkodowań za szkody łowieckie, a budynek szkoły pozostawili sami mieszkańcy wsi. W maju 1933 roku nastąpiło poświęcenie budynku szkoły, a rolę gospodyni pełniła panna Daniścibówna.