Ścinawa Mała podzielona była na dwie części: miejską (targową) i wiejską, które pod koniec XIX wieku liczyły razem niemal 2 tysiące mieszkańców.

Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 1535 mieszkańców Ścinawy Małej 1480 posługiwało się językiem niemieckim, 49 językiem polskim, a 6 było dwujęzycznych. W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Ścinawa Mała znalazła się po stronie zachodniej, poza terenem plebiscytowym. We wsi utworzono lokalny oddział Prudnickiej Powiatowej Kasy Oszczędności. mały|lewo|Czołgi kapitana gwardii Moskina wjeżdżające do Ścinawy 19 marca 1945 podczas walk o Prudnik Podczas II wojny światowej w Ścinawie Małej znajdował się obóz pracy dla robotników przymusowych. Polscy robotnicy pochodzili m.in. z miejscowości: Radlin, Będzin, Chorzów, Jeleń i Krężoły. Ścinawa Mała została zajęta przez Armię Czerwoną 17 marca 1945. Zdobyła ją część sił 120 Dywizji Piechoty pod dowództwem Iwana Goworowa. W rejonie walczyli Estończycy z 20 Dywizji Grenadierów SS.