Three-peat (1999–2002) thumb|left|Bryant był w drużynie, która wygrała trzy mistrzostwa w latach 2000–2002 Po sezonie 1998/99 trenerem Jeziorowców został Phil Jackson, sześciokrotny mistrz NBA z Chicago Bulls. W przedsezonowym spotkaniu przeciwko Washington Wizards Bryant nabawił się kontuzji ręki, przez którą musiał opuścić pierwsze sześć tygodni rozgrywek. Po powrocie do składu, zaczynał wszystkie mecze w pierwszej piątce i poprawił swoje wyniki w każdej kategorii statystycznej. Przewodził w zespole pod względem asyst i przechwytów na mecz. Jego najlepszym wynikiem tamtego sezonu było 40 punktów, 10 zbiórek i 8 asyst zdobyte w spotkaniu przeciwko Sacramento Kings. Duet O’Neal-Bryant poprowadził Lakers do 67 wygranych w sezonie zasadniczym, wyrównując tym samym piąty najlepszy wynik w historii NBA. To spowodowało, że O’Neal został wybrany MVP rozgrywek, a Bryant dostał się do drugiej piątki ligi i pierwszej piątki najlepiej broniących, zostając tym samym najmłodszym zawodnikiem, który zdobył to wyróżnienie. Podczas Meczu Gwiazd, do którego Bryanta wybrano drugi raz z rzędu (brak meczu w 1999), zdobył 15 punktów i miał 3 asysty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kobe Bryant · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.