Tarkowo Górne – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Złotniki Kujawskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Położenie Tarkowo Górne usytuowane jest na północnym skraju Wysoczyzny Kujawskiej u podnóża krawędzi Kotliny Toruńskiej. Miejscowość sąsiaduje od północy z Tarkowem Dolnym, od wschodu z Dobrogościcami, a od zachodu z Krążkowem i Pęchowem. Wschodnim skrajem wsi przebiega droga krajowa nr 25 Bydgoszcz-Inowrocław oraz linia kolejowa nr 131.
Pod względem fizyczno-geograficznym leży w obrębie Pojezierza Wielkopolskiego w mezoregionie Równina Inowrocławska.
Charakterystyka Tarkowo Górne to wieś sołecka usytuowana w północnej części gminy Złotniki Kujawskie. Zabudowa rozciąga się po zachodniej stronie drogi krajowej nr 25. Terytorium sołectwa obejmuje głównie tereny rolnicze, użytkowane w dużej części jako grunty orne.
W Tarkowie w XIX wieku odkryto cmentarzysko z popielnicami i wyrobami z brązu, które zdeponowano w zbiorach Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.