Historia W okresie przedrozbiorowym Tarkowo było wsią szlachecką. Miejscowość została wymieniona w rejestrze poradlnego z terenu Kujaw z 1489 r.Rejestr poradlnego z terenu Kujaw z 1489 r. wymienia trzy miejscowości znajdujące się obecnie w gminie Nowa Wieś Wielka: Tarkowo, Brzozę i Nową Wieś Wielką. W XVI wieku Tarkowo należało do parafii rzymskokatolickiej w PęchowieParafia pęchowska w XVI wieku obejmowała Pęchowo, Nową Wieś Wielką, Będzitowo, Dąbrówkę Kuj., Dobrogościce, Gniewkowiec, Krążkowo, Lisewo Kościelne, Mamlicz, Mochle, Pałczyn, Rzucewko, Rucewo, Tarkowo, Krężoły, Tupadły, Połętowo. Wieś stanowiła własność szlachecką m.in. Sośnickich. W 1583 r. Tarkowo posiadało 6 łanów ziemi uprawnej. Od 1764 r. majątek należał do Kraszewskich.
W XVIII wieku w ramach kolonizacji olęderskiej – popieranej m.in. przez starostów i wójtów bydgoskich – na obrzeżach Puszczy Bydgoskiej pojawiła się wieś Tarkowskie Olędry. Zapoczątkowało to podział wsi na część górną – szlachecką położoną na wysoczyźnie morenowej i dolną – olęderską położoną w dolinie z torfową glebą i rozległymi łąkami. W Tarkowie Górnym zdecydowanie przeważali katolicy, w Dolnym – ewangelicy.