Dokument Z 15 lipca 1288 opisuje parafię w Lusowie: „ ...przyznajemy kościołowi w Lusowie te wsie do parafii: Lusowo, Lusówko, Tarnowo i drugie Tarnowo, Kobylniki, Sady, Swadzim i Sierosław, a z innych wsi dziesięciny: z Rumianka, Piątkowa (obecnie część miasta Poznań) Sobiesiernia, Brzeźna...”. Zawarty został w II tomie Kodeksu dyplomatycznego Wielkopolski.
W XIV wieku miejscowość była wsią biskupstwa poznańskiego. W 1360 Jan z Lutogniewa biskup poznański nadał Janowi Grance z Mrowina sołectwo we wsi Tarnowo założone na prawie magdeburskim. W 1402 sołtys tarnowski toczył proces sądowy z Sędziwojem Gołanieckim. W 1402 Piotr (Pietrasz) sołtys tarnowski toczył procesy z Wierzbiętą Gołanieckim dziedzicem w Jankowicach o trzy konie, o dęby oraz rzeczy zajęte Piotrowi w gaju. W 1478 biskup poznański Andrzej Bniński nadał szlachcicowi Wierzchaczewskiemu sołectwo w Tarnowie zgodnie z zasadami opisanymi w przywileju lokacyjnym.
W 1493 odnotowany został pracownik Marcin Stary, który był sołtysem tarnowskim. W 1509 odnotowano, że sołtys miał we wsi 3 łany.