W 1526 odnotowano Jana sołtysa wsi, Łukasza ławnika, 4 łany sołeckie, wolny łan sołecki, przywilej sołecki, a w 1563 4 łany sołeckie.
W 1526 miała miejsce wizytacja prebendy kanonickiej fundi „Tarnowo” zarządzanej przez kanonika Stanisława Mielżyńskiego dzięki czemu zachował się XVI wieczny opis stanu wsi. Zadnotowano wówczas relację ławnika Łukasza i sołtysa Jana, którzy zaprzysięgli, że we wsi Tarnowo jest 21 łanów osiadłych, włącznie z wolnym łanem sołeckim. Z każdego łanu płacono kanonikowi po jednej ćwiertni żyta, pszenicy i owsa oraz 3 grosze. We wsi były łany opuszczone. Jeden łan zwany Woskowski oraz pół łana Runtorowskiego były złączone z miejscowym folwarkem biskupim i uprawiane były dla dworu. Kanonik nic z nich nie dostawał. Z pozostałych 7 łanów opustoszałych uprawianych przez kmieci w zamian za czynsz taki sam, jak z łanów osiadłych. Wspomniano, że ostatnio odszedł kmieć Grzegorz, zostawiając jeden łan dobrze obsiany. We wsi było trzech sołtysów, którzy mieli 4 łany, z których nie płacono kanonikowi czynszu ani małdratu czyli dziesięciny z powodu służby na rzecz biskupa, na co specjalny przywilej mieli kmiecie. Natomiast kmiecie Wojciech Kokoszka, Wojciech Wawrzynek, Wojciech Matysek, Jakub Skórka, Wit Okroj, Piotr Kasala byli ekskomunikowani z powodu niepłacenia małdratów czyli dziesięcin.