Z nich Kokoszka, Matysek i Okroj nie mieli już łanów, lecz siedzieli na samych zagrodach (łac. „edificia”) jako zagrodnicy, co w ocenie kanonika dawało nadzieję, że jednak zapłacą. Wojciecha Wawrzynkę oraz Jakuba Skórkę podejrzewano o zamiar ucieczki i nie sądzono aby kiedykolwiek zapłacili zaległości.
Wieś wspominały XVI wieczne zapisy podatkowe. W 1423 w Tarnowie było 30 łanów. W 1478 Góra i Tarnowo wymienione zostały wśród wsi zalegających z podatkami królewskimi. W 1508 miejscowość zapłaciła wiardunki wojenne od 20 łanów, a od 3 karczm po 6 gr. W 1509 miała miejsce pobór od 19 łanów, dwóch łanów sołeckich, 3 karczm po 3 grosze. W 1521 w Tarnowie było 30 łanów, z czego tylko 1,5 łana nie było uprawiane. W 1526 we wsi odnotowano 21 łanów osiadłych i 9 łanów opuszczonych. W 1535 pobrano podatki od 2 łanów opustoszałych. W 1563 pobór od 16 łanów osiadłych, 4 łanów sołeckich, dwóch karczm, kowala, krawca.