Do XX wieku Islandia utrzymywała się głównie z rybołówstwa i rolnictwa. Uprzemysłowienie rybołówstwa i pomoc z planu Marshalla po II wojnie światowej przyniosły dobrobyt, a Islandia stała się jednym z najbogatszych i najbardziej rozwiniętych krajów na świecie. 19 listopada 1946 r. Islandia stała się członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, a w 1948 r. podpisała porozumienie z Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego oraz, w związku otrzymaniem pomocy finansowej z planu Marshalla, przystąpiła do Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej (późniejszej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju). W 1949 r., zrywając z dotychczasowa polityką neutralności, Islandia była również jednym z członków założycieli Organizacji Paktu Północnoatlantyckiego. Przy tym nie odbyło się to bez wewnętrznych zamieszek. Od 7 marca 1950 r. pozostaje ona też jednym z członków Rady Europy. W 1994 r. stała się częścią Europejskiego Obszaru Gospodarczego, co zdywersyfikowało gospodarkę na sektory takie jak finanse, biotechnologia i produkcja.