Na stanowisku gubernatora Richmond przybył do Quebecu 29 lipca 1818 r. Towarzyszyła mu żona z dziećmi oraz zięć, Peregrine Maitland, mianowany gubernatorem porucznikiem Górnej Kanady. W Londynie książę otrzymał instrukcje, aby wzmocnić obronność kolonii, poprawić komunikację wewnętrzną oraz skłonić do osadnictwa w Kanadzie zdemobilizowanych żołnierzy i imigrantów. Po zapoznaniu się z miejscowymi warunkami, Richmond zlecił wzmocnienie fortów w Quebecu, Île aux Noix, Sainte-Hélêne w Dolnej Kanadzie oraz Kingston w Górnej Kanadzie, poprawę nawigacji na rzekach Ottawa i Rideau, zbudowanie kanału między jeziorami Erie i Ontario oraz kanalizację Ottawy. Zarządził również wzmocnienie milicji i budowę wojskowej drogi między Dolną Kanadą a Nowym Brunszwikiem.
Richmond został również zobligowany przez Londyn do kontynuacji polityki swoich poprzedników na stanowisku gubernatora, George’a Prévosta i Johna Sherbrooke’a, w zakresie jednoczenia kanadyjskich liderów politycznych i religijnych. Obiecał też Bathurstowi, że przezwycięży uprzedzenia jakie, po jego polityce w Irlandii, posiadał wobec niego Joseph-Octave Plessis, arcybiskupa Quebecu. Plessis i Richmond jednak nigdy się nie spotkali. Biskup opisał gubernatora jako „szczelnie odciętego od świata i mało komunikatywnego”.