Zmarł 31 marca 1930 wskutek udaru mózgu, znając biegle 68 języków ze 120, które studiowałZob. Peter Hahn (wyd.): Emil Krebs. Kurier des Geistes. Badenweiler, Oase 2011.. Został pochowany w Südwestkirchhof Stahnsdorf w Stahnsdorf pod Berlinem. Po jego śmierci księgozbiór liczący ponad 3500 tytułów w 110 językach, w tym kilkaset rzadkich pozycji w języku chińskim, trafił do Biblioteki Kongresu w Stanach Zjednoczonych.
Emil Krebs był znany z tego, że nie lubił fotografowania.
Uczył się jednocześnie kilku języków obcych, poszukując ich podobieństw. Przed nauką danego języka studiował historię i kulturę narodu posługującego się danym językiem. Nierzadko pracował do 3 rano.
Anegdoty thumb|200px|Grób Emila Krebsa W różnych źródłach podane są liczne anegdoty o Krebsie: po otrzymaniu formularza seminarium języków orientalnych w Berlinie Krebs wysłał kwestionariusz ze skreśloną listą języków, wpisując, że interesuje się wszystkimi językami. Formularz wrócił do niego, z sugestią, że nie zrozumiał instrukcji – ma wybrać. Ponownie więc napisał, że chce studiować wszystkie. Za drugim razem otrzymał zaproszenie do Berlina, podczas pracy w Chinach otrzymał od Mongołów list, który tylko on potrafił przetłumaczyć, pewien szczep mongolski poprosił go o przetłumaczenie starych dokumentów zapisanych w języku staromongolskim.