Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” (SW „Czytelnik”, „Czytelnik”) – polskie wydawnictwo o profilu humanistyczno-literackim istniejące od 1944 roku, z siedzibą w Warszawie. Najstarsze polskie wydawnictwo powstałe po II wojnie światowej.

Historia wydawnictwa Powstanie spółdzielni Wydawnictwo założone zostało w 1944 w Lublinie z inicjatywy Jerzego Borejszy. Na spotkaniu 18 września 1944 r. w siedzibie redakcji „Rzeczpospolitej” w Lublinie powołano komitet organizacyjny, którym pokierowała Zofia Dembińska. W październiku tego roku powołano Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik”. Podczas dwóch spotkań walnego zgromadzenia członków założycieli (15 i 22 października) powołano komisję statutową, przyjęto statut i wybrano radę nadzorczą. W skład rady weszli członkowie: Bolesław Bierut, Edward Osóbka-Morawski, Stanisław Skrzeszewski, Stefan Matuszewski, Edward Bertold, Lucjan Stawiarski, Jan Zawada, Edmund Zalewski, Teodor Piotrowski, Juliusz Górecki, Władysław Smólski, Jan Dulniak, Władysław Kuszyk, Czesław Skopowski, Wanda Górska, Józef Ozga-Michalski, Helena Boguszewska, Ziemowit Fedecki, Regina Fleszarowa, Kazimierz Petrusewicz i Włodzimierz Brzeziński. Na posiedzeniu rady w dniu 28 października wybrano prezydium rady nadzorczej i zarząd. Prezesem zarządu został Jerzy Borejsza, a członkami Maria Kuzańska i Zofia Dembińska.