Autorką nazwy spółdzielni była Zofia Dembińska.

Jeszcze przed zakończeniem II wojny światowej, w listopadzie 1944 r., zorganizowano konkurs na znak graficzny wydawnictwa. Nagrodę otrzymały dwa projekty – Józefiny Wnukowej oraz Henryka Tomaszewskiego. Zakupiono i zatwierdzono projekt Tomaszewskiego. Znak był stosowany do lat 80. XX w., kiedy zastąpiła go wersja zmodyfikowana przez Wojciecha Freudenreicha.

Od początku lutego 1945 roku zarząd wydawnictwa działał tymczasowo w Łodzi, w kamienicy przy ul. Bandurskiego (obecnie al. A. Mickiewicza). Jerzy Borejsza zebrał wokół wydawnictwa wybitnych prozaików, poetów, dramaturgów i krytyków. Biurem wydawniczym kierowali kolejno: Zbysław Arct, Jan Muszkowski i Józef Zaremba, zaś wśród pracowników znaleźli się Irena Szymańska, Zygmunt Szymański i Maria Szletyńska. W lipcu zarząd ostatecznie przeniósł się do Warszawy, do budynku przy ulicy Wiejskiej 12a, dokąd w 1949 r. przeniesiono także jego agendy. Pierwsze walne zgromadzenie członków spółdzielni odbyło się w grudniu 1946 roku, pod hasłem przewodnim Bez powszechnej oświaty nie ma demokracji.